marionswereld

het is lang geleden

Het is lang geleden dat ik een bericht heb geplaatst.
Waarom? Ik weet het niet. Geen zin, te druk.
Zomaar.
In die tijd is er veel veranderd.
Mijn zoon gaat naar het voortgezet onderwijs en we hebben een hondje.
Een heel lief hondje.
Een dwergteckel. Haar naam is Tia.
Er ging een wereld voor mij open die ik nog niet kende.
Ik wordt ineens begroet door hondeneigenaren, ze maken allemaal een praatje.
Geven advies over de opvoeding en waar ik beter niet met de hond naar toe kan gaan.
Allemaal lief bedoelt en ik zal het zeker meenemen maar ik volg liever mijn eigen strategie.
En dan de nachtwereld.
Die is soms nog drukker dan overdag.
Overal honden met baasjes die nog even voor het slapen gaan wandelen.

Wel dat is het voor nu. Ik wens iedereen een geweldig 2009

musical de Anti pestclub

We hebben een leuke maar erg drukke week achter de rug.
Zoonlief had een musical, zijn een na laatste.
Hierna komt nog de afscheidsmusical van groep 8.
Er was veel geoefend want de tekst en de liedjes moesten uit het hoofd geleerd worden.
Dus de afgelopen weken werd er teksten geoefend. Ik moest dan de andere partijen voorlezen.
Hij liep zingend door het huis met voor mij vreemde liedjes.
En toen was het eindelijk zover.
Donderdag 1 november werd de musical opgevoerd.
Overdag 2 keer voor de andere leerlingen van school en s'avonds voor de ouders.
Het zag er erg leuk uit, ze hadden zelf hun decor gemaakt.
De opvoering ging ook prima.
Zoonlief moest samen met een andere jongen een lied zingen.
Elke keer verbaasd het me weer dat hij dat doet.
De eerste keer was in groep 3, toen moest hij een solo zingen in een musical.
Ik heb toen zitten huilen van ontroering.
Deze keer was het gelukkig niet zo.
De musical was een succes met een staande ovatie en voor elk kind een mooie roos.

vrij

Ik zit hier heerlijk te relaxen op een maandagmiddag.
Zoonlief is ziek geworden dus heb ik hem opgehaald van school.
Dit is voor mij een beetje extra vrije tijd.

Ik zat op de fiets naar huis te bedenken wat ik met deze extra tijd kon doen.
Ik heb nog een hele mand met strijkgoed.
De badkamer kan wel wat extra aandacht gebruiken.
Ik zou in de tuin kunnen gaan werken, bladeren genoeg.

Thuis zetten we onze fietsen weg en gaan we naar binnen.
Ik doe de verwarming aan, instaleer mijn zoon op de bank en zet thee.
Ik ga zitten, pak de kop thee en bedenk me.
ik ga niets van het bovengenoemde doen.
Deze tijd is voor mij en mijn kind.

Als hij is ingedut, pak ik mijn sjaal en maak hem af.
Heerlijk, die extra tijd.

Mijn zondag

Om 8.00 uur word ik wakker. Geen wekker, heerlijk (die gaat namelijk 6 dagen per week om 6.00 uur). Het is mijn beurt om het ontbijt te verzorgen. De ene week maakt mijn zoon het ontbijt en de andere ik. Het is een leuke traditie waarmee we zijn begonnen toen we na de scheiding in dit huis zijn komen wonen. Vandaag kook ik twee eitjes en terwijl die koken, was ik af (had gisteren niet veel zin, dus was het in het teiltje onderin de kast komen te staan) De eitjes zijn gelijk klaar met de afwas. Ik smeer voor elk van ons 2 boterhammen en doe er beleg op. Lekker Kaas.  Een beker melk erbij en dan naar boven. Mijn zoon heeft inmiddels kussens verzamelt om tegen aan te zitten. Gezellig kletsend eten we ons ontbijt. Daarna verdwijnt hij naar beneden om T.V te kijken. (ja, wij hebben alleen beneden een televisie).
Douchen, aankleden, opruimen en dan.....
Ja, wat dan?
Ik zit alweer te bedenken wat ik allemaal nog 'moet' of 'kan' doen. Waarom hebben wij, vrouwen toch altijd het idee dat we van alles moeten doen? Waarom kunnen we nu nooit eens alles laten voor wat het is en doen waar we zin in hebben. Vandaag, wel een gedeelte van de dag ga ik dat doen. Ik zet thee, pak een boek en ga uitgestrekt op de bank zitten. Dit hou ik 3 kwartier vol. En nu zit ik dit stukje dus te schrijven (op een schrijfblok, want zoonlief zit achter aan de computer informatie op te zoeken over vulkanen).
En hoe verloopt de rest van de dag? Om 16.00 komen Opa en Oma, we gaan samen eten, kleinzoon kookt Hutspot met Indische gehaktballetjes. En vanavond, dan zal ik waarschijnlijk dit op het weblog zetten. Helaas is dit niet gelukt. Dus bij deze....

Voetbal

Eindelijk heb ik weer een beetje rust in huis. Een tevreden zoon en daarom ook een tevreden moeder.
En waarom was er onrust: Voetbal

Na de zomervakantie begon zoonlief met zijn eerste voetbaltraining. Hij heeft jaren Honkbal gedaan maar moest daar helaas mee stoppen nadat hij een longontsteking had gehad. Gevolg: zijn longfunctie was waardeloos. We kregen het advies om te gaan zwemmen en dat hebben we ook trouw gedaan. En toen het weer goed ging wilde hij terug naar zijn oude team. Maar dat ging niet. Hij zou in een andere groep moeten gaan spelen. Dit wilde hij niet dus werd het voetbal.

20 augustus begon de voetbal training. Zoonlief speelt bij Sparta D5.
Er bleek geen traniner voor D5 te zijn en ook de leider had zich teruggetrokken. Gelukkig konden ze met D4 mee trainen. Woensdagavond volgde de tweede training. NIET DUS!!!!
Er was geen trainer en de tijd stond verkeerd op teletekst. Een week later nog geen trainer. Zoonlief komt gefrustreerd en in tranen thuis. Hij wil niet meer.

Ondertussen ben ik aan het bellen met de bestuursleden van Sparta. De ene verwijst naar de ander en als ik eindelijk de verantwoordelijke aan de telefoon heb, belooft hij mij terug te bellen want hij heeft die avond een vergadering bij Sparta over deze problematiek.
Het duurt drie dagen voor ik het wachten zat ben, dus ik bel maar.

Wat schetst mijn verbazing: hij heeft zich teruggetrokken want hij heeft het te druk.(Dat wist hij 3 dagen geleden nog niet!!!!!!!!!!!) Ik was al boos maar nu nog meer. Weer bel ik iemand van het bestuur: de secretaris (ik zoek het gewoon hogerop). Deze meneer hoort mij aan en beweerd dat de problemen zijn op gelost maar dat hij wel even gaat informeren. Hij wil me die avond terugbellen. Dat is inmiddels al 2 weken geleden.
Mijn zoon heeft inmiddels een trainer. Een vader,die net zo gefrustreerd was als ik, omdat zijn zoon (ook een nieuweling) graag wilde voetballen.

In de hoop dat dit gelezen wordt door besuursleden van Sparta. Zorg dat je voldoende trainers hebt of neem niet meer kinderen aan.
Maar behandel de kinderen niet op deze manier.Het is erg slecht voor hun zelfvertrouwen. Je geeft ze het gevoel dat ze het niet waard zijn omdat ze in D5 zitten en niet in D1t/m 3(want daar is wel alles voor geregeld).

Vader van Martijn, U BENT EEN KEI VAN EEN VADER.

allergie

De laatste dagen zit ik hefig niezend buiten maar ook binnen.Ik heb het erg benauwd en heb aan mijn luchtweg een ontsteking.
Ik heb erg veel last van mijn allergie.
Ik ben allergisch voor alle bomen behalve de eik, en voor graspollen.
Ik heb hier  het meeste last van in de herfst en lente.
Behalve  nu, misschien komt het door de klimaatverandering.
Gisteren gekeken naar delen van de uitzending van Live-earth.
Heb genoteerd wat ik nog kan veranderen in huis. Bijvoorbeeld een boiler in de keuken en waterbesparende douchekop en spaarlampen.
Het liefst zou ik zonnecollectoren op het dak van mijn woning zetten maar helaas mag dit niet, ik woon in een huurhuis.
En de woningbouwverenging vindt het niet nodig om hier in te investeren.
Maar goed het helpt me niet af van de allergie.
Ik kan natuurlijk net als micheal Jackson rond gaan lopen met een mondkapje maar dat lost ook niets op.
Een andere optie is altijd thuis blijven maar dat lijkt me een te grote opoffering.
De beste oplossing is het te nemen zoals het is, in de wetenschap dat het met de komst van de winter (als alle bladeren van de bomen zijn) weer over is. (tot het weer opnieuw begint)

vossenjacht

De feestweek is al weer voorbij.
Alle kinderen, leraren en ouders zijn aan het bijkomen van de festiviteiten.
Donderdagmorgen liepen we in het centrum van Enschede om de vossen te zoeken.
Tien leraren/medewerkers van school hadden zich vermomd en verstopt in de stad.
Elke ouder had een groepje van 6 leerlingen. En onze opdracht was om de vossen te zoeken.
We kwamen er achter dat het nog niet zo makkelijk was.
De leraren hadden erg hun best gedaan om onzichtbaar te zijn, tussen de winkelende mensen.
Af en toe dacht je dat je een vreemd, niet in het stadsbeeld passend persoon te hebben gevonden maar dan was het toch een winkelend persoon.
We vonden een backpacker, een gotick, een tiroler, een bruid, een tandartsassistente, een soldaat,
een indische prinses, een visser, een vrolijke dame en een uitrustende hardloper.
Om elf uur konden we met de kinderen naar een snackbar om patat te gaan eten. Er waren twee snackbars die op dit uur open waren speciaal voor ons. Snekkie en een snackbar aan de heurne
Die snackbars hebben het  geweten 150 kinderen + begeleiding die allemaal patat wilden. Normaal zijn ze om 11 uur nog niet geopend.
Het patatje was volgens de kinderen erg lekker.Hierna moesten we weer naar school waar ouders hun kinderen ophaalden voor de middagspauze.
Ik heb veel resect voor de mensen die dit allemaal ( de hele week) georganiseerd hebben.

feest

Ik las net de weblog van mijn vriendin en ik zag dat zij mij als referentie had opgegeven.
Onder het kopje: Leuke weblogs die ik graag lees.
Ik voelde me erg bezwaard want ik heb al een hele tijd geen stukje meer geschreven.
Ik heb al een beetje het vakantie gevoel.
De workshops die ik wekelijks geef, hebben een zomerstop.
En de opdrachten die allemaal nog gemaakt moesten worden, zijn ook klaar.
Nu is het niet dat ik de hele dag niets zit te doen.
Ik help veel op de school van zoonlief.
Vooral deze week is het erg druk.
Het is namelijk een feestweek, de school bestaat 70 jaar. Ik ben maandagochtend samen met nog een aantal ouders en 120 leerlingen (Groep 5 t/m 8) naar Cinestar gefietst om daar de film Mister Beans holiday te bekijken. S'middags werd de feestweek officieel geopend door Jurre Bosman ( oudleerling en presentator van het week jeugdjournaal) Gisteren gingen alle 300 leerlingen met ouders en leraren in 7 bussen naar Munster om daar de dierentuin te bekijken. Vandaag hebben we onze sportdag gehad. Morgen gaan alle kinderen onder begeleiding van ouders op vossen jacht in de stad. En ze blijven allemaal slapen op school. Vrijdagmorgen brengen de ouders het ontbijt en om 8 uur nemen we onze kinderen mee naar huis. Vrijdagavond wordt de feestweek afgesloten met een feest voor de ouders. De foto is van de limousine waarmee Jurre bosman op school aankwam en waarmee de kinderen gedurende de week een ritje mogen maken.

frustratie

Ik moet even mijn frustratie kwijt.
Zoonlief heeft op school een dansproject.
Aan mij wordt gevraagd of ik met een aantal andere moeders de kostuums cq atributen wil maken.
Geen probleem, dat wil ik wel.
Ik krijg een briefje dat ik ben ingedeeld op dinsdagmiddag en donderdagmiddag.
De bedoeling is dat wij met een groepje kinderen iets gaan maken bij de dans die ze moeten uitvoeren.
Er is een keuze uit 7 dansen: cheerleading, ballet, linedance, rock 'n roll, salsa,streetdance en jumpstyle.
Er volgt een bespreking waar we globaal bekijken wat er bij de dansen gemaakt kan worden.
Aan ons om te bedenken hoe alles gemaakt moet worden.
Er worden stoffen en fournituren besteld en geleverd, en wij krijgen een mailtje dat we ze kunnen komen bekijken.
Er staat een grote hoeveelheid rollen en balen stof van uiteen lopende kleuren en materialen.
Nu is het aan ons om iets te bedenken dat de dansgroep een eenheid is. Deze dansgroep bestaat uit circa 45 kinder in de leeftijd van 4 t/m 12 jaar.
Een uitdaging, zeker maar om dat voor elkaar te krijgen in 2 middagen zien we niet zitten, dus beginnen we maandagmorgen al om half 9 met het uitvoeren van ideeen en het voorbereiden.
We bedenken leuke dingen bij elke dans. De maandagmiddag en de dinsdagmorgen (maar ook de maandagavond in huis) bereiden we alles voor. Knippen de stoffen, tekenen patronen, maken voorbeelden van atributen die door de kinderen gemaakt moeten worden.
Op dinsdagmiddag verdeel ik de hulpmoeders onder de groepen. ik leg de leraar uit wat de bedoeling is en ga achter de naaimachine zitten want ik moet voor 48 kinderen ruches maken voor aan de mouwen van hun t-shirt en voor aan de rokken van de meisjes en de broeken van de jongens.
En terwijl ik daar druk mee bezig ben, wordt door een leraar en een aantal bovenbouwers besloten dat ze alles anders willen. Er komen kinderen naar me toe met de vraag, of ik even iets voor hun wil vastnaaien, want ze hebben hele leuke stropdassen bedacht.
En als dit nu het einige was geweest die dag dat mis was gegaan dan had ik gezegd: prima.
Maar dit was de druppel.
Ik had al anderhalve dag zitten werken om alles voor te bereiden, ik kreeg de leiding in de schoenen geschoven en een collega moeder die dus niets had voorbereid stuurde kinderen met briefjes naar mij of ik even dit voor haar wilde afmaken.
ik heb tegen de kinderen gezegd dat ik dat dus niet wilde en wie dit dan had goed gekeurd. Het was door de leraar en een hulpmoeder besloten dat het wel een leuke idee was en dat het zo moest.
Ik praat met de hulpmoeder en we lossen het op. Maar ik ben kwaad en gefrustreerd. ik ga verder met de ruches want die moeten toch aan de mouwen komen. Als dan weer kinderen komen met de vraag of ik de ruches zo wil maken dat het polsbandjes worden, flip ik (inwendig). Waar hebben wij al die voor bereidingen eigenlijk voor getroffen. Er wordt aan ons als moeders gevraagd of wij dat willen regelen (want de leraren hebben al genoeg te regelen om het project  te realiseren), dat doen we dan ook. Maar als we dan bezig zijn wordt alles veranderd zonder met ons te overleggen. Zo ga je niet met iemand om die jouw helpt. Als wij als moeders ( en vaders) er niet zouden zijn om met allerlei dingen te helpen waar zouden de scholen dan zijn. Maar vooral, wat zou er voor onze kinderen dan nog georganiseerd kunnen worden. Niets , want als je mensen moet inhuren kost dat te veel. Ik hoef geen waardering voor wat ik doe. Maar ik wens niet als domme kracht behandeld te worden.
En dat is mijn frustratie.

Gisteren was het Schoolschaaktoernooi georganiseerd door de gemeente Enschede.
Het vond plaats in het stedelijke Lyceum afdeling Zuid.
Mijn zoon deed mee, samen met nog elf leerlingen van zijn school.
Op school hadden ze een toernooi gehouden om de 3 teams samen te stellen.
Ook werd op deze manier besloten wie de aanvoerder was van een team.
Zoonlief was aanvoerder van team 2.
We moesten om half 9 aanwezig zijn (erg vroeg voor een vakantiedag).
Er werd gespeeld volgens het Zwitsers systeem.
Hierbij kunnen teams per ronde max. 4 punten (alle vier de spelers winnen) krijgen.
In de tweede ronde spelen de teams met meeste punten tegen elkaar. Dit gaat zo 6 rondes door.
Een partij duurt 15 minuten, is de partij niet beeindigd met schaakmat dan wordt er door de wedstrijdleiding bekenen welke partij het verste voor staat. Deze wint dan de wedstrijd.
Na het zwitsers systeem gaan de eerste 8 teams door na de finale ronde.
Helaas zat mijn zoon daar niet bij, zijn team was 9de geworden.
Alle teams spelen een keer tegen elkaar (7 wedstrijden vol concentratie).
Hierna wordt de uitslag bekend gemaakt.
En de winaar was het 1ste team van mijn zoons school, het Zeggelt 1